Welkom bij vvZwaluwen

V.V. Zwaluwen
Zwaluwenlaan 500
3136VH Vlaardingen
010-4749436
info@vvzwaluwen.nl

Postadres:
Postbus 6009
3130DA Vlaardingen

Adres

JO11-7M toont veerkracht

Zaterdag 10 maart onze 2e uitwedstrijd van onze “westlandtour”, en eerlijk is eerlijk…. We passen ons steeds meer aan. Bij het verzamelen weten we altijd al de teamspirit te vergroten. Vorige keer het aanduwen van een auto, vandaag wisselde de kissies tomaaje gretig van kofferbak 😉

De laatste wedstrijden verliepen qua spel prima, alleen gingen we slordig om met de kansen of waren we in balbezit veel te onrustig. Hier hebben we de afgelopen drie trainingsweken hard aan gewerkt. De contouren werden zichtbaar bij onze oefenwedstrijd verleden week, hopelijk was dat een goede generale voor de hervatting van de competitie.

Op naar de tegenstander van vandaag: vv Naaldwijk (in het gelijknamige plaatjes Nalek, aldus kenners), waar een nieuwe kunstgrasmat op ons ligt te wachten.

In de kleedkamer is het een drukke bedoening, ondanks dat we twee spelers missen. Helaas zijn Joelle (griep) en Indy (geblesseerd) thuis achtergebleven. Hopelijk sluiten zij snel weer aan bij de groep.

Onder leiding van een jonge scheidsrechter klinkt het beginsignaal en zien we een strijd die voornamelijk op het middenveld plaatsvind. Onze middenvelders hebben het nog wat lastig in de keuzes. Onze verdediging staat echter als een huis en onze keeper van vandaag (Chelestyne) heeft de rust en het overzicht om waar nodig bij te springen. Onze spits werkt hard en probeert los te komen van haar verdedigers, op dit moment nog zonder resultaat.

We zien onze meiden wel steeds meer en meer in de buurt komen bij het doel van onze tegenstander. Een doelpunt kan toch niet uitblijven?

De kansen stapelen zich in deze fase op, en we zien dat de jongens van Naaldwijk last krijgen van pijntjes (zien we overigens wel vaker als het ze ff niet lukt tegen meiden J) Toch weten ze steeds een been, een teen, de richting van de bal of door de keeper een doelpunt te voorkomen.

Maar dan…. Gebeurt het toch….. Chloe (20”) die de keeper kundig omspeelt en de 0-1 noteert.

Vanaf dat moment moeten we doordrukken, maar is het de scheidsrechter (die af en toe nog met zijn koppie bij zijn stapavondje lijkt te zijn) die verwarring schept in zijn beslissingen.

De meiden worden hierdoor wat onrustig, en uit het niets weet een tegenstander vlak voor rust een buitenkansje weet te verzilveren. We gaan dus wat teleurstellend rusten met een 1-1 tussenstand.

Waar we in de rust blijven hameren op de rust in ons spel, het samenspel en het afronden van kansen, staan we in het begin van de 2e helft al snel achter met 3-1….. misschien erg vertekend en heel gelukkig, maar ook die tellen. Het positieve nieuws voor onze meiden: er zijn nog 20 minuten te spelen!

En die 20 minuten worden door de meiden EIN-DE-LIJK ingevuld zoals we al weken oefenen/ trainen: De tegenstander wordt vastgezet op zijn speelhelft, de bal gaat het werk doen, we spelen in – nemen aan – en spelen door.

Wat “het” heeft veroorzaakt moeten we nog eens navragen aan de groep, maar na de 3-1 tappen de meiden duidelijk uit een ander vaatje. Het “ over-mijn-lijk” principe gaat hier zeker op. Het spel gaat alleen maar voorwaarts van links, naar rechts en weer terug naar links. Voorzetten van links en rechts komen een teenlengte tekort, schoten op doel gaan net aan de verkeerde kant van het aluminium…..De kansen stapelen zich in rap tempo op, alleen gaan er dan nog niet in.

We moeten wachten tot de 40” wanneer Yasmina de keeper dan toch het nakijken geeft en de 3-2 aantekent.

We zien de tegenstander hierdoor nog meer meer in de verdedigende stellingen kruipen, terwijl de meiden voelen dat er wat te halen valt. Het is Lisa (45”) die hiervan profiteerde en de verdiende 3-3 tegen de touwen knalt.

Dit doelpunt blijkt voor beiden partijen een teken om vol op de aanval te gaan. Allebei gaan we voor de winst in de laatste 5 minuten. ALLES OF NIETS.

Het is een onvervalste counter van onze meiden die eindigt in een rush van Lisa met een kalm en vlammend schot in de verre hoek……3-4 (49”) voor zwaluwen.

In de laatste minuut blijkt dat de scheidsrechter toch nog een hoofdrol voor zichzelf in gedachte heeft en uit het niets een vrije trap geeft op 15 meter van ons doel.

Spanning, chaos voor het doel en onduidelijkheid te over, zien we de bal uiteindelijk bovenop de lat eindigen en fluit de scheidsrechter direct hierna voor het eindsignaal.

Super gedaan meiden, KEI-hard geknokt voor een resultaat en dit ook nog behaald. Hier mogen jullie terecht trots op zijn.

Belangrijkste les die jullie hebben laten zien: de wedstrijd is pas gespeeld als de scheidsrechter voor het laatst fluit!

Waar het naderhand altijd een feestje in de kleedkamer is zien we nu een moegestreden groep meiden, die nog net de puf hebben om vrolijk op hun paasbest op de foto te gaan.