Welkom bij vvZwaluwen

V.V. Zwaluwen
Zwaluwenlaan 500
3136VH Vlaardingen
010-4749436
info@vvzwaluwen.nl

Postadres:
Postbus 6009
3130DA Vlaardingen

Adres

JO11-7M Speelt een puike pot

Op een heerlijke zomerse (en dat in de lente) zaterdag 21 april 2018 spelen we onze volgende competitiewedstrijd en wel thuis tegen MSV’71. Dit keer dus even geen Westlandse tegenstander, maar wel een tegenstander in eenzelfde tenue als Zwaluwen. Gelukkig hebben we voor deze gelegenheden nog een alternatief shirt 🙂

Met de laatste wedstrijd nog vers in het geheugen willen we vandaag de goede lijn doorzetten. Het enthousiasme spat er vanaf, ondanks wat opstartproblemen….

Zo staan we op het moment van verzamelen nog met 7 spelers in de kleedkamer, staat even later onze keeper op het veld, om daar te beseffen dat ze wel een pet heeft (voor de zon) maar d’r handschoenen nog thuis liggen…. Gelukkig heeft het team nog een reservepaar, en zijn d’r ouders druk in de weer om de handschoenen alsnog op te halen.

Ook op het gebied van scheidsrechters is er enige verwarring. Gelukkig is daar onze “enigste” teammanager die na een langdurige selectieprocedure zorgt voor de leukste scheidsrechter op dat moment….. alleen beseft die zich dan weer bij het betreden van het veld dat ie geen fluit heeft.

Niet getreurd, ook hierin kan het team voorzien.

OK volgens mij zijn we zover: zon….CHECK; goede sfeer… CHECK; strak veldje….CHECK; wedstrijdbal…CHECK; outfits in orde…..CHECK; scheidrechter gereed….CHECK; harde kern aanwezig…..CHECK; en zelfs de huisfotograaf….CHECK!

Direct na het 1ste fluitsignaal vliegt Zwaluwen er bovenop. Duels worden aangegaan en de eerste kansen kunnen we noteren. Af en toe volgt een speldeprikje van MSV, maar heeft Zwaluwen het betere van het spel.

In de 12”minuut weet Megan het net te vinden (1-0), en tot dat moment geen “wolkje” aan de lucht. Zwaluwen speelt enthousiast en zeker ook geconcentreerd om het MSV lastig te blijven maken.

Toch lopen we tegen een toevalstreffer aan, de aansluiting en 1-1 (15”). Even zijn de meiden het kwijt, en met een schepje bluf erbovenop weet MSV in de 19”nog een keer te scoren (1-2) voordat we gaan rusten. Potverdikkie, twee aanvallen van MSV en twee treffers…..goed dat de rust zich aandient, want de koppies lopen rood aan. En niet alleen van de hitte…..

In de rust zetten we het weer organisatorisch neer, blijven hameren op aannemen-inspelen-doorlopen zodat MSV achter ons aan moet lopen en nemen even goed rust om bij te komen. De temperatuur en zonnestralen zijn na een lange periode van kou, regen en wind even een omschakeling die ook overwonnen moet worden.

De tweede helft zien we een zelfde spelbeeld: Zwaluwen in de aanval en MSV opportunistisch wachtend op de counter. En met succes want in de 35” valt uit het niets de 1-3.

We horen het niet zo vaak in deze Westlandse indeling, maar toch: de ouders en trainers van MSV horen we veelvuldig roepen dat ze “maar” tegen meiden spelen. We begrijpen niet zo goed wat hiermee bedoelt wordt, en vragen ons af of we wel naar dezelfde wedstrijd kijken….. OK, de stand op dat moment doet iets anders vermoeden…..

Hier en daar wordt het spel van Zwaluwen menig ventje te veel en beginnen de irritaties op te lopen. Echt onsportief wordt het ook weer niet, maar verbaal horen we wel het een en ander voorbij komen. Zeker wanneer Lisa (41”) de 2-3 noteert. Vol in de aanval, het spelbeeld controlerend en met menig goede kans, kan het toch niet anders dan dat we de 3-3 ook maken?

Helaas blijkt een te korte terugspeelbal op onze keeper ons fataal. De bal wordt onderschept en ook de 4e bal richting ons doel kan niet gestopt worden door onze keeper en levert een doelpunt op: 2-4 (45”).

Niet te geloven zeg: onze kansen zijn niet meer op vier hand te tellen, terwijl MSV hooguit een handvol mogelijkheden heeft gehad. Eens te meer blijkt maar weer dat in het voetbal niet altijd de beste wint….

Alles of niets wordt het vanaf nu……en de 3-4 van Lisa (50”) noteren we, kan het dan nog? Helaas is het antwoord, ondanks nog een 8-tal corners in even zo lange blessuretijd blijft de gelijkmaker met kunst en vliegwerk uit en blijft Zwaluwensteken op 3-4….

Soms, heel soms is voetbal niet eerlijk. Speel je de pannen van het dak, ben je veel beter dan je tegenstander maar lukt het niet om de kansen te verzilveren. Heel zuur dat de beperkte kansen van de tegenstander op zo’n dag wel goed uitpakken.

Je wint samen en je verliest samen, hoe oneerlijk dit soms voelt. Wat we vandaag hebben laten zien is – buiten de eindstand – een teamprestatie die fantastisch was! Niet opgeven bij een tegenslag, maar mouwen opstropen en een tandje bij schakelen…

Meer dan een groot compliment van de trainers levert het niet op en we begrijpen de teleurstelling en vermoeidheid bij deze temperaturen. Hopelijk houden we ons spel vast tot aan de volgende wedstrijd…..al zit er even een vrij voetbalweekend tussen.