JO11-7M LAAT ZICH ZIEN

Nieuwe indeling, nieuwe kansen…zelfde team!

Qua indeling zullen we ons voornamelijk op teams uit het westen gaan oriënteren. Met 2 teams uit Maassluis en verder alleen maar teams uit het Westland een leuke uitdaging.

Het 2e deel van dit seizoen dus geen plek voor stadsderby’s…..

In de voorbereiding waren er drie oefenduels gepland tegen verschillende MO11 teams. De wedstrijden verliepen met wisselend resultaat, maar één ding viel zeker op: de inzet en duelkracht verliep steeds beter bij JO11-7M.

Vandaag (10 februari 2018) start dan de 1ste voorjaarscompetitiewedstrijd van 2018…. Om 8:30 uur thuis tegen VDL.

Lekker vroeg verzamelen de meiden zich in de kantine. Een kantine waar in deze vroegte al de ene na de andere carnavalskraker uit de boxen knalt…. Lekker wakker worden, al geldt dat niet voor iedereen 🙂

De meiden zijn gretig en ook de warming-up ziet er veelbelovend uit… dit belooft wat, zien ook de ouders langs de lijn.

Wanneer de scheidsrechter voor het eerst fluit, trekt VDL meteen ten strijde richting het doel van Zwaluwen.

Wanneer de organisatie even niet goed staat, maakt VDL hier direct dankbaar gebruik van. Zonde uiteraard en een goede\ harde les dat veters strikken eigenlijk alleen kan als de bal uit is óf wij zelf in de aanval zijn…. En dat veters strikken is wel een terugkerende dingetje in de 1ste helft bij meerdere spelers.

Tot zover overigens de aandachts- en leerpunten, er zijn ook genoeg successen te melden. De trainers zien de ingeslagen weg op de trainingen terugkomen in deze wedstrijd. De meiden schuwen de duels niet, komen goed “in” de bal, en zo af-en-toe horen we ook het coachen naar elkaar bij het inspelen.

De inzet wordt ook nog eens beloont, want in de 22”minuut is daar Chloë met de gelijkmaker, en 2 minuten later mag de keeper van VDL weer vissen op de inzet van Chloë.

We gaan rusten met een 2-1 voorsprong en de euforie bij de meiden is groot.

In de rust een spoedcursus veters strikken, de euforie temperen en de meiden weer op scherp zetten, want…. We zijn pas op de helft dus hebben nog niets gewonnen!

De 2e helft zien we een gelijk opgaand begin met kansen over-en-weer, waarbij VDL in de 32” een beetje gelukkig met een intikkertje gelijk maakt.

2 minuten later – na een niet bestrafte tackle van achter (scheids?) – komen we onverwachts op achterstand (2-3) en zien we even de koppies gaan hangen. Enkele spelers bij VDL tapt duidelijk uit een ander (onsportief) vaatje, waar onze meiden op dat moment even geen antwoord op hebben.

De veerkracht is bij JO11-7M echter groter dan bij VDL, want de mouwen worden opgestroopt, de fysieke weerstand een stapje hoger en ook onze kansen stapelen zich op… alleen de afwerking ontbreekt nog. We komen net een teenlengte te kort, of een schot mist precisie of we gaan voor eigen succes (zonder resultaat).

Doordat we de duels niet schuwen, raken de jongetjes van VDL zichtbaar gefrustreerd. De wedstrijd wordt harder met enkele onsportieve uitingen tot gevolg, erg jammer want de teams zijn qua spel aan elkaar gewaagd. Maar goed, dit kan/ mag zover als dat de scheids dit goedkeurt…

Uiteindelijk vormt een verdwaald schot de beslissing, en eindigt de wedstrijd in een teleurstellende 2-4 eindstand.

Een verlies op papier, maar zeker niet gezien het spelbeeld…. Het spelbeeld moet de meiden vertrouwen geven voor de komende wedstrijden.

In de kleedkamer maakte de teleurstelling van het verlies in ieder geval snel weer plaats voor feestvreugde. Noëmi was jarig geweest en als gebruikelijk laten we dat als team niet zomaar voorbij gaan!

Komende week verder slijpen aan ons spel en op naar volgende week, uit bij en tegen Honselerdijk.